Liefhebber:
Onderwerp:
Rijkevorsel – Wie waren in 2019 de beste halve fondspelers van België? Daar hoeft in mijn ogen zelfs geen vraagteken achter. Dit was de Belgisch-Nederlandse combinatie Maegh-AS. Van de eerste vlucht tot de allerlaatste maakte hun vliegploeg er een triomftocht van. Niet met de massa, zoals het meestal gaat, enkel kwaliteit. Hun uitslagen uitpluizen is een groot plezier.
Enkele dagen voor het coronadrama uitbrak gingen we bij de mannen langs. De entente bestaat uit de broers Victor en Willy Maegh, schoonbroer Roger en last but not least ons aller Ad Schaerlaeckens.
Ad Schaerlaeckens: “Dit maak je nooit meer mee, zei men eind 2018 tegen mij. Toen kwam 2019. Niemand deed beter kon je nu zelfs van grote namen horen. Voor 2020 weten we het zeker. Het zal minder zijn. Veel minder. Dat dacht ik al voor corona de wereld neersabelde. De wereld staat in brand. Wie durft zich nu nog druk maken over duiven?”
Tussen de twaalf koppels vliegers zijn veel goeie. Niet eens vermeld zijn de prestaties van:
Evenmin vermeld:
Wie van deze is de beste? |
2006 startjaar in België
Ad: “Als jonge kerel kon ik heel goed voetballen. Maar niet goed genoeg. Toen scouts van NAC kwamen kijken was ik overtuigd uitverkoren te worden. Maar helaas. Dan maar duiven. De meeste mensen kennen mijn uitslagen wel. Die kan ik in twee periodes opdelen. Tot 1999 ging het volle gas. Zo’n overwicht in de afdeling als AS dit jaar heb ik nooit meegemaakt, schreef voorzitter Marinus destijds in het NPO Bondsblad.
Orleans jonge duiven was voor mij de absolute hoofdvlucht van het jaar. Toen dit van het programma verdween werd een rib uit mijn lijf gerukt. Alsof dat nog niet volstond werd midden in het seizoen een spoedvergadering belegd. De boel dreigde te ontploffen. Liefhebbers poulden niet meer en wilden in België gaan spelen. Geen enkel samenspel lustte de club uit Baarle-Nassau vanwege de overmacht van één liefhebber. Pas na vele vergaderingen werd een oplossing gevonden. In de club mocht ik ook niet meer poulen. Maar er waren ook persoonlijke tegenslagen. Vanwege allergie voor duiven bij mijn vrouw moesten op doktersvoorschrift de hokken die het dichtst bij huis stonden ontruimd worden. Door al die zaken ben ik rond 2000 drastisch minder duiven gaan houden. Ik heb veel duiven weg gedaan én goede.
België is voor mij een tweede moederland. In mijn eeuwige zoektocht naar superduiven bezocht ik ontelbare melkers. Vaak voor iemand ze kende. Dat is het allerbeste moment. Ik ken ook het Belgische duivenspel. Waarom er dan geen gebruik van maken? In het Nederlandse programma is een leemte om duiven goed op te leren. Enkele jaren reed ik midden in de week naar Sint Jozef Rijkevorsel om duiven die om een of andere reden langer stil zaten in te manden voor leervluchten uit Quievrain. Zo ontstond het eerste contact met de familie Maegh. Victor runde de duivenbond in St. Jozef Rijkevorsel. Van het één kwam het ander. We besloten om samen te spelen. Maar er moest heel wat veranderen. Om te beginnen moest de medicijnkast op slot. De mannen zaten er met van alles aan. In 2006 bracht ik 25 jonge duiven. Die gingen op één hok. De duiven droegen ringen die begonnen met het cijfer 1. Na een paar wedstrijden werd dat een begrip. Hun eigen duiven kwamen van goede melkers maar kwamen er niet aan te pas tegen de jonge Hollanders. In 2006 kampioen jonge Noyon, in 2007 kampioen jaarlingen en in 2008 kampioen oude. Het fundament was gelegd.
Roger: “In het najaar van 2006 liet Ad weten dat hij zou langskomen om de duiven te sorteren. Dat liep een beetje anders dan ik verwachtte. Ad moest geen duiven zien en ook geen afstammingen. Alleen prestaties. Ik schrijf alles punctueel in de boeken op.”
Ad: “Prestaties, daar gaat het toch om. Maar ik heb soms al spijt gehad van verwijderde duiven. Dat hoort er ook bij. Het mooiste is als mensen je geen proficiat meer wensen omdat het normaal is dat je de eerste wint.”
De basis is een cocktail van (alles rechtstreeks) Janssen, Arendonk (drie stuks), Hofkens (twee stuks), Leo Broeckx (een super), Frans Verheyen (een super), meerdere Vandenabeeles, Mattens, Voets (twee maal een ronde) maar vooral het wonderkoppel van Hans v.d. Veeke, Westdorpe (twee kinderen). De duiven die nu het mooie weer maken zijn vooral kruisingsproducten. Het oude soort met duiven die werden bijgehaald maar soms ook bijgehaalde duiven tegeneen. Het lukte met:
|
Klein maar dapper
Ad: “Ik geloof in goede duiven. Daar zal je er niet gauw te veel van hebben. In Rijkevorsel zitten 15 kweekkoppels, 15 stopkoppels, 12 vliegkoppels (totaal weduwschap) en enkele reservekoppels voor het vlieghok. Ieder jaar worden 75 ringen gekocht.
De afstand Baarle-Nassau - Rijkevorsel is twintig kilometer. Tijdens het seizoen ga ik twee keer per week langs. Tijdens de winter is dit één keer per week. Ik doe mijn best om ook aanwezig te zijn op wedstrijddagen. Alles in de beste verstandhouding. Er is nog nooit één meningsverschil geweest. Zo goed als Roger ken ik de duiven uiteraard niet. Die herkent ze al in de lucht. Zoals op Orleans 2018 (vervangen door Chevrainvilliers). Het was tropisch warm. We zochten de lommerte maar Roger zag twee duiven zij aan zij (en vroeg) naar het hok komen. Ze waren nog op honderd meter afstand. Het zijn onze twee eerste getekende stelde Roger met voldoening vast. Ze wonnen 25 en 26 provinciaal tegen ruim 5.100 duiven met tegenwind op een van de verste afstanden. Roger: “De enige witpen op ons hok was er ook bij. Dit besefte Ad het allereerste moment nog niet. Dit zorgt wel voor extra ambiance.”
Selecteren gebeurt uitsluitend op prestaties.
Systeem oude duiven
Ad: “Dit is volledig hetzelfde als in Baal. Ik speel nog wel in Baal maar kom door lichamelijk ongemak amper op het hok. De vliegploeg wordt op 10 januari gekoppeld. Al deze eieren gaan weg. De duiven komen opnieuw op eieren en krijgen één jong. Voor de duivinnen terug leggen verdwijnen ze van het hok. De duivers brengen het jong groot. Vanaf eind februari komen de duiven twee keer per week los. Dit komt voor een stuk door het probleem met roofvogels. Net voor het seizoen 2019 werd onze beste duif nog gepakt door de roofvogel. Dat is zuur natuurlijk.”
Roger: “In principe bestaat de vliegploeg uit veel jaarlingen. De overgebleven oude zijn de echte toppers. Door hoogconjunctuur in 2019 is de verdeling nu half om half. Van de jaarlingen blijven alleen de beste. Die zullen normaal niet slechter worden. Ook de derde nationale asduif blijft vliegen. Waarom op onze leeftijd duiven sparen voor later?”
Ad: “In 2019 hadden we negen asduiven. Hierbij acht duivinnen. Nooit gebeurd in ZAV. Dit is toch een samenspel met een pak bekende namen en een spreidingsgebied van Lier tot de Nederlandse grens.”
Roger: “Eind maart begint hier het echte weduwschap. Dan komen alle duiven iedere dag los. Nu door corona ligt alles lam. In normale omstandigheden steek ik veel werk in opleren. Ik begin met lapvluchten op 5 km en 10 km. De volgende stap is het Albertkanaal in Zandhoven (15 km) en nadien, als het verkeer het toelaat, Duffel en Peutie.”
Duivinnen aan de macht
Ad: “We kenden een bijzonder seizoen. Na een paar weken zei ik tegen iedereen; dit kan niet blijven duren. De vraag was alleen wanneer het minder zou worden en hoeveel minder. Maar in plaats van minder werd het meer. De laatste vlucht op 29 juli was een meesterstuk met 1, 2, 3, 5, 15, 19, 21 bij de oude (7/7) en 1, 3, 10, 13 bij jaarse (4/4). Bijna twee derde van de melkers moest nog beginnen toen alles thuis was. Dat is genieten. In 2018 waren we met hetzelfde systeem blij dat het gedaan was.”
Ad: “Het gevaar loert altijd om de hoek. Op 29 april belde ik naar Roger voor overleg. Het was ijskoud. Zouden we niet beter op veilig spelen en alles thuis laten? Dan is het handig als melkers hetzelfde redeneren. Roger was het zelf ook al van plan.”
Roger: “Mijn grootste angst is dat duivinnen zouden paren. Daar is een remedie tegen. Na vijf tot zes weken sluit ik alle duivinnen in bakjes op. De duivinnen worden heel het jaar verduisterd. Bij doffers werkt dit niet.”
Ad: “Ik heb dit systeem gezien bij Flor Vervoort. Ook “Fieneke” zat heel het jaar verduisterd. We weten allemaal hoe die gevlogen heeft. De kwaliteit moet er zijn. Voor de rest geloof ik in heel weinig. In het najaar van 2019 brachten de vliegers nog een nest groot. Achterliggende gedachte is weer hetzelfde. Zo dicht mogelijk bij de natuur.”
Alles geprobeerd
Ad: “Gezonde duiven hebben genoeg aan een basisverzorging. Ik ben nooit de beste poetser geweest. Maar zo zijn er nog. Rik Hermans is ook zo en hoe speelt die. Ik heb in mijn duivenleven alles geprobeerd maar hoe meer ik probeerde hoe minder ik achteraf in wondermiddelen geloofde. Alle bijproducten en vitamines zijn hier afgeschaft. Het voer is van Ronny Van Tilburg. Dit voer is goed en goedkoop. Ik geef ook Van Tilburg Allerlei (topproduct). Wel opletten dat duiven zich niet overeten met jongen in de nest.”
Roger: “In het seizoen gebruik ik maar één soort. Dit is Vital Duo Vlucht van Van Tilburg. In het begin van de week een beetje minder. Op donderdag moeten de duiven het meest eten. Op inkorfdagen (vrijdag) komen ze niet meer los. Ik geef wel om drie uur in de namiddag een laatste keer eten. Allemaal energie die ze tijdens de vlucht kunnen gebruiken. Op de dag van thuiskomst worden de duiven ontsmet. Dit met de ondertussen beroemde gele druppels. Volgens mij doet het wel degelijk iets. Ook een duif die achterblijft en terugkomt krijgt gele druppels. Ik zal je nog een geheim vertellen. Onze hokken zijn heel open. Wie op het hok staat kijkt los door de Boomse pannen. Tijdens de vochtige dagen verbeteren we het hokklimaat met maxi verwarmingsplaten. Deze zijn rechtop bevestigd onder de bakken.”
Ad: “Coccidiose, wormen en tricho hebben we nooit. Ik verwijs graag naar een volkswijsheid “Je krijgt de ziekte waar tegen je kuurt”. Daarom blijven we er met alles af.”
Jonge duiven
Ad: “In Nederland was ik een van de eerste die begon met verduisteren. Via mij sijpelde het ook in België door. Mannen als Houben kwamen over de vloer om het systeem te bekijken. Het is een heel natuurlijk iets. Het principe van verduisteren is de winter verlengen en de conditie laten boomen in de nazomer. Licht en donker – en hoe je daar mee omgaat – dat wordt mogelijk nog belangrijker in de toekomst.
Maar terug naar het begin. Mijn standpunt was eenvoudig. Ik wilde mezelf bewijzen tegen alles en iedereen met de jonge duiven op Orleans. Deze klassieker ging door de laatste zaterdag van augustus. Dat viel toen samen met de grote Bourges voor jonge in België. Ik herinner nog goed dat de eerste nationaal Bourges gewonnen werd door Luyckx uit Beerse terwijl ik dezelfde dag 3 en 12 nat Orleans won met twee nestzusjes.
Roger: “Ons systeem is verduisteren tot de langste dag (21 juni) en nadien bijlichten. Eind juni gaan de geslachten apart.”
Ad: “Roger is 81 jaar maar een vat vol energie. Daags voor het inkorven lost hij de jonge in Duffel. Dit is conditioneren. Bij thuiskomst blijven duivers en duivinnen samen tot ’s avonds. De dag van de inkorving blijft alles in zijn eigen kot en gaat rustig de mand in.”
Roger: “Mijn lijfspreuk is Niks voor Niks. Wat zou ik anders hele dagen doen? Ik ben eens tegengehouden voor een routinecontrole door de politie. Het was half negen en ik kwam al terug van Duffel. Dat is passie zeker?”
Ad: “In tegenstelling tot de oude vlogen de jonge in 2019 minder dan we gewoon zijn. Maar het was nog niet heel slecht met uitschieters als 1, 2, 3 Noyon 798 jonge (drie duiven drie minuten los), 1e Melun 1380 jonge en als orgelpunt een klapper op Melun: 1, 2 Melun 1039 jonge (12/12). Tevens twee snelste van de provincie. Dit was – de uitzondering bevestigt de regel – na een kuur.”
Een duif die twee keer mist blijft thuis
Ad: “Succes is het gevolg van selectie. Een duif (oud en jong) die twee keer mist gaat niet meer mee en krijgt later nog één kans. Dit zijn mindere goden en die moeten eruit. Want het zijn niet allemaal goei. Op het vlieghok geloof ik in vrij koppelen en op het kweekhok in herkoppelen. Na twee rondes wordt alles omgekoppeld.. De ramen van het kweekhok staan wagenwijd open. Dag en nacht.”
Roger: “Als ik twijfel bel ik Ad en dan komt Ad.”
Ad: “Een simpele truc is de duif buitengooien en kijken hoe het gaat. Als ik ergens een hekel aan heb is het een goede verspelen. Vroeger bezorgde dit hartzeer, wakker liggen en duizend keer kijken of de verloren zoon of dochter nog niet terug was.”
Alert voor de sluipmoordenaar paratyfus
Ad: “Zowat tien jaar geleden kregen we klappen. De duiven werden ieder jaar behandeld tegen paratyfus maar toch was het prijs. Ik denk dat de werkzame stof van het medicijn niet sterk genoeg was. Of te lang met hetzelfde gekuurd? Dit wil je als melker uiteraard niet meemaken. Daarom ieder najaar kuren tegen paratyfus. In het najaar van 2018 hebben we het niet gedaan en dan maak je zo’n superseizoen...”
Ad: “Het zal 15 jaar geleden zijn dat ik in Baal kennis maakte met het adenospook. Ik ben geen poetser dus mijn jonge liepen in de stront. Wat deed ik? Niet panikeren en zeker niet te lijf gaan met een hoop medicamenten. Pluk je de vruchten van. Door niks te doen wordt adeno ieder jaar minder.”
Van Ad Schaerlaeckens is ook bekend dat massaal veel liefhebbers succes hebben met zijn duiven. In deze opsomming houden we uitsluitend rekening met kweekreferenties uit RECHTSTREEKSE.
|
Mensen waar het buitengewoon mee klikt
Ad : “Mijn slechtste eigenschap is dat ik heel graag duiven bijhaal. Vaak in het gezelschap van vriend Willem de Bruijn. Heel België hebben we verkend. Van één ding ben ik intussen zeker. Bij medicijnmannen moet je niet zijn. Die spelen met pieken (!) heel goed maar de fles krijg je niet mee. Hoe duurder de prijs van de jonge duiven hoe slechter het resultaat. Het is een contradictie maar wel realiteit.”
Simpele melkers met allesbehalve simpele duiven. Die mij als persoon ook aanstaan. Daar wil ik zijn. Want naast veel slechte vond ik ook hele goeie.
Ik weet nog hoe ik met Willem in 2004 naar Leo Heremans reed. Wat had die in die tijd goeie. Toen we naar huis reden werd er in de auto niet veel gezegd. We waren sprakeloos van de kwaliteit. Met die duiven kon niemand mislukken en dat bleek. Bij mij met “Super Leo” en bij Willem met een korf vol goeie.”
Ad: “In een apart kader zal ik namen geven van melkers waar ik goede haalde. Een extra vermelding is voor Marcel Wouters. Marcel is ook close met Roger. Zijn “Leeuw” is een legendarische duif. Of ik een goede duivin had zitten om samen te kweken met de “Leeuw” vroeg Marcel op een gegeven moment. Die had ik zeker. Een bewezen duivin 682-2008 (als jong 3e beste duif van België volgens Superduif, een competitie van toen) moest het worden maar toen het zover was, was de 682 achtergebleven. Toen werd het de nestzus, 683-08. Laat dit nu de moeder zijn van “Den Ad” bij Marcel. De natuurlijke opvolger van de Leeuw met 1e nationaal asduif halve fond en Olympiadeduif. Aan de 682 en 683 hangt nog een ander verhaal. Toen deze zo hard begon te vliegen zat ik in de problemen vanwege de ouders verkocht aan een Chinese klant. Ik probeerde de overeenkomst nog te veranderen door gratis tien jonge duiven aan te bieden maar helaas. Toen “Den Ad” op het hoogtepunt van zijn roem was stelde Marcel voor om hem uit te lenen om onze beste duivinnen te bevruchten (kunstmatige inseminatie). Ons geluk was dubbel want “Den Ad” bleek ook een buitengewone kweker.”
Duiven met een speciaal karakter
Ad: “Een onvergetelijke duif is “Ace Four”. Omdat het zo’n goede was maar ook een hele aparte. In zijn geboortejaar speelde ik de zes eerste asduiven in de Kring, In de afdeling tegen 11.000 duiven de eerste twee Asduiven, De nestmaten 144 en 145 (“Ace Four”). Wat nu zo bijzonder aan hem was? Zelfs bij thuiskomst van Quievrain was “Ace Four” stikkapot. Maar hij vloog wel pure kop. Hetzelfde op een bloedhete Etampes. Bijzonder vroeg én kapot. Betere kwekers dan “Ace Four” heb ik niet veel gehad. Bas Verkerk vertelde hetzelfde verhaal over zijn “Sprint”. Deze komt uit “Alessandro” (rechtstreeks Schaerlaeckens en een kleinzoon van“Ace Four”...) Ook “Sprint” was een iconische vlieger maar iedere keer kapot. Hij zit nog in de pedigree van “Bolt” bij Leo Heremans. Mijn conclusie: duiven van aparte klasse zijn vaak een beetje anders...”
Het boek over Gebr. Janssen was onmiddellijk uitverkocht. Voor de verzending werden extra postwagens ingezet.
De schrijver
Ad: “Het was in 1977 dat ik mijn eerste artikel schreef. Ik herinner het mij als de dag van gisteren. Ik ging op bezoek bij Jan Zoontjens. Een superkampioen. Iedere week haastte ik me naar de brievenbus als het NPO in de bus viel. Maar mijn artikel verscheen maar niet. Zou het niet goed genoeg zijn? Dat vroeg ik mij vertwijfeld af. Uiteindelijk werd contact opgenomen met de hoofdredacteur. Jos de Zeeuw verzekerde mij dat het stuk wel degelijk in orde was. Zelfs zodanig dat hij het graag bewaarde voor het kerstnummer. Dit is het verhaal achter mijn eerste artikel. Nadien zijn er duizenden gevolgd.”
Ad: “Ik stak ook veel energie in het schrijven van een boek over Gebroeders Janssen. Ik vond dat de mannekes dit wel verdienden. Dit was in 1985. Het boek werd uitgegeven in eigen regie en was onmiddellijk uitverkocht. Het succes was zodanig overdonderend dat mijn hele familie meehielp om alle boeken op de post te krijgen. Dit waren onvergetelijke tijden.”
Ad: “Mijn artikels in De Duif hebben voor mij een bijzondere betekenis. Ik krijg er ook ontelbare reacties op. Ik heb een goed contact met Jan en Rik. Zij weten waar het op staat. Geloofwaardigheid is voor mij het hoogste goed. Als de duiven niet meer zouden presteren zou dit voor mij een doorslaggevende reden zijn om me achterhaald te voelen als schrijver. Hopelijk heb je nu genoeg informatie voor het artikel.”
ダウンロード:
Auteur: